geen gerelateerde objecten/artikelen gevonden.

Durk Rienstra

From VerhalenWiki

Jump to: navigation, search

"De onverwachte ´redding´ van vier Delftsblauwe tableaus"

Het oorspronkelijke interieur van het Delftse stationsgebouw (1883/1885) bevatte vier Delftsblauwe tegeltableaus van De Porceleyne Fles. In 1959 werd het gebouw gemoderniseerd en vond men deze tableaus ‘onesthetische versieringen’, rijp voor de sloop. Echter, de tableaus werden stiekem gered. Delftenaar Durk Rienstra trof ze aan toen hij medio jaren tachtig zijn huis aan het Noordeinde betrok, ingemetseld in de muur van de gang. Daar hingen ze, de vier allegorische voorstellingen van "Overvloed", "Telegrafie", "Stoomkracht" en "Delftse Stedenmaagd", alle vier geschilderd door meesterschilders Leon Senf en Adolf le Comte en uitgevoerd door De Porceleyne Fles'.

Overvloed,
Foto: Tegelmuseum Otterloo

'De vorige bewoner van het huis was sloper van beroep. Hij had de tableaus meegenomen bij de verbouwing van het station en heeft ze vrij slordig in de gangmuur gemetseld. De tableaus verkeerden in uitermate slechte staat en de zouten in de muur dreigden de glazuurlaag aan te tasten.' Toen Durk enkele jaren later besloot zijn huis te renoveren moest ook de gang opnieuw gestuukt worden. 'De tegels zaten in de weg. Ik informeerde bij een aantal deskundigen wat ik er het beste mee kon doen. Zij verzekerden me allemaal dat het om bijzondere en interessante tegels ging, dat ze zeker niet verloren mochten gaan, en dat ze verantwoord gerestaureerd moesten worden.'

Geen geld, geen interesse

Telegrafie,
Foto: Tegelmuseum Otterloo

Durk besloot Museum Het Prinsenhof erbij te betrekken. De toenmalige conservator Jos Hilkhuijsen bestudeerde de tableaus uitvoerig, maakte foto’s, maar nam helaas geen besluit over wat er met de tegels moest gebeuren. 'Op een gegeven moment kon ik echt niet langer meer wachten. Ik wilde door met de renovatie van mijn woning. Het Prinsenhof zag af van verwerving van de tableaus. Er zou te veel geld gemoeid zijn met restauratie. Ook De Porceleyne Fles toonde geen interesse. Heel jammer vond ik dat, want dit bedrijf had de tegels goed kunnen restaureren en zo zouden ze op Delftse bodem blijven.

Vervolgens heb ik ze aangeboden aan keramiekmuseum Princessehof in Leeuwarden, maar ook dit museum hikte aan tegen de restauratiekosten, die toen werden geschat op 23.000 gulden. Zij gaven mij het advies contact op te nemen met het Tegelmuseum in Otterloo. De directeur van dit museum, de heer Bolwerk, een bijzonder deskundige man, was bijzonder
Stoomkracht,
Foto: Tegelmuseum Otterloo
geïnteresseerd en reisde met rasse schreden naar Delft om de tegels te bestuderen. Hij was verbaasd dat de tegels er nog hingen. "Dit zijn zulke mooie tegels. Ze hadden allang in Japan kunnen hangen," zei hij tegen me. Het Tegelmuseum wilde de tableaus graag hebben, maar het museum had geen fondsen. Weggeven wilde ik de tableaus niet. Uiteindelijk bereikten we een compromis. Ik zou het museum de tableaus schenken. In ruil daarvoor zou ik een schenkingsnota ontvangen, wat me een fiscaal voordeel zou bieden. De kosten van restauratie en de kosten van verwijdering van de tableaus zou het Tegelmuseum voor haar rekening nemen. Daar was ik achteraf erg blij mee, want dat was een kostbare grap.

Al met al had ik een goed gevoel over deze deal. Er is me wel eens verweten dat ik de tegels nooit van de hand had mogen doen, maar ik vind dat ik erg mijn best heb gedaan om de tegels op de een of andere manier te behouden. Alleen jammer genoeg niet in Delft.'

Toch restauratie

De tegels werden verwijderd door Van Sabben, Oud-Nederlandse Tegelwerken, een gespecialiseerd
Delftse Stedenmaagd,
Foto: Tegelmuseum Otterloo
bedrijf uit Oud-Beierland, dat beschikte over zeer geavanceerde apparatuur. 'Ze hadden een aangepaste zaagmachine die ze in de muur ingroeven, vervolgens lieten ze de zaag achter de tegel verdwijnen waardoor ze de tegels één voor één uit de muur konden plukken. Er is bij deze actie, die twee dagen duurde, niet één splintertje verloren gegaan. Ik was diep onder de indruk. Dat had ik zelf nooit zo kunnen doen.' Het Tegelmuseum is er later in geslaagd om met subsidie van de Stichting Dr. Hendrik Mullers Vaderlandsch Fonds, de tegels te restaureren. 'Er is wel veel tijd overheen gegaan voordat het zo ver was. Ik geloof dat de tegels wel zes jaar in een depot hebben gelegen.'

Toen de restauratie was voltooid, werd Durk uitgenodigd om de tegels te bekijken. 'Ik was perplex. Ze zagen er zo mooi uit.' Sindsdien bezoekt hij het museum regelmatig. De Delftse tableaus zijn er al hun glorie te bewonderen. 'Ze kennen me daar nu. Als ik kom, zeggen ze meestal meteen: "Gaat u maar even kijken, we weten waarvoor u komt." Ik mis de tegels nu wel. Zo mooi als ze geworden zijn...'

Opgetekend door Trudy van der Wees

Recherche avancée   
Critère 1      --
                        et   ou   sauf
Critère 2      --
                        et   ou   sauf
Critère 3      --
                        et   ou   sauf
Critère 4      --
                        et   ou   sauf
> Classer les r�sultats par  
lancer
Deze website maakt gebruik van cookies. Informatie over cookies