geen gerelateerde objecten/artikelen gevonden.

Jeroen Struyk

From VerhalenWiki

Jump to: navigation, search

'Honderden scherven op de bedspiraal'

Jeroen Struyk toont een gereconstrueerd bord dat onder zijn hotel gevonden is. Foto Trudy van der Wees
Jeroen Struyk is eigenaar van Hotel de Emauspoort, aan het Vrouwenregt 9. Bij een verbouwing, enkele jaren geleden, werd er een opmerkelijke vondst gedaan. In de bodem werd er een groot aantal volledig intacte beerputten aangetroffen, boordevol kapot aardewerk. Er gingen heel veel vrije uurtjes in zitten om het aardewerk te restaureren. Een deel ervan prijkt nu in het hotel. 'Vooral buitenlandse toeristen vinden het geweldig.'

De geschiedenis van het Vrouwenregt gaat minstens achthonderdjaar terug. In de dertiende eeuw vormde de gracht de oostelijke stadsgrens. Buiten de poort bevonden zich de landerijen van het klooster Rijnsburg. In de loop der eeuwen maakten deze plaats voor nieuwe straten en grachten. In 1922 begon Jules Joseph Grossat, zoon van Franse ouders, samen met zijn vrouw aan het Vrouwenregt 9 een Franse pâtisserie. Het bedrijf werd door de jaren heen overgenomen door de opvolgende generaties. Banketbakkerij Grossat – later kwam er een lunchroom bij – werd een begrip in Delft. In 1994 slaagde Grossats kleinzoon, Jules Struyk, erin om het pand ernaast te kopen. Hij startte op dezelfde plek samen met zijn zoon Jeroen Struyk Hotel de Emauspoort. De banketbakkerij en lunchroom zijn nu reeds enige tijd verdwenen.

Beerputten

'Het pand van kolenhandel Van den Akker was verwaarloosd toen we het in 1994 kochten,' vertelt Jeroen. 'Het moest volledig worden gerestaureerd. De woning werd gestript. Ook de vloer ging open. Achteraf gelukkig maar, anders hadden we nooit ontdekt dat zich onder de vloer nog beerputten bevonden.' Er werden er een stuk of tien aangetroffen, gebouwd in verschillende periodes. 'We zagen meteen dat er van alles in de bodem zat. Ik ben opgegroeid in dit deel van de binnenstad, een gebied waar vroeger veel plateelbakkerijen zaten. Als ik vroeger in de tuin van mijn ouders bezig was, kwam ik altijd wel Delftsblauwe scherven of potscherven tegen. In de jaren tachtig van de twintigste eeuw zijn veel huizen in deze omgeving gesloopt. Ik herinner me dat toen veel beerputten aan de oppervlakte kwamen, die door "schatgravers" werden leeggehaald. Ik zag dus meteen wat er aan de hand was toen we de vloer weghaalden.'

Puzzelstukjes

De beerputten onder de woning waren gevuld met bestek, kinderspeelgoed, schoenen en aardewerk in alle kleuren, soorten en maten. Honderden scherven trof Jeroen er aan. 'We hebben de Delftse antiquair Leon Paul van Geenen erbij gehaald. Hij weet veel van aardewerk en heeft ons geholpen met de opgravingen en het identificeren van de scherven.' De historische vondst zorgde voor vertraging van de verbouwing, maar dat had Jeroen er graag voor over. 'Af en toe dachten we wel eens: waar zijn we aan begonnen? Een beerput is vier, vijf meter diep. Je moet er met grote ladders in om de bodem te bereiken. Het was fysiek best zwaar werk om de putten helemaal leeg te halen. Maar dan ben je er nog niet. Daarna moet je die rotzooi ook weer ergens kwijt, je moet de scherven schoonmaken. Daar gebruikten we een oude bedspiraal voor. We gooien al het materiaal erop, spoelden het schoon, en daarna ging het in kratten. We zorgden er wel voor dat al het materiaal uit een put bij elkaar bleef, anders werd de chaos compleet. Maandenlang hebben er bij ons thuis kratten met aardewerkscherven gestaan. Af en toe keerden we krat op tafel om en keken we of we de puzzel in elkaar konden leggen. Veel voorwerpen hebben we weer aan elkaar kunnen lijmen. Een deel ervan staat nu in ons hotel.' Pronkstuk vormt wat hem betreft een groot wit bord, waarvan de scherven op verschillende plekken in de beerput hebben gelegen. 'Dat zie je aan de kleurverschillen en dat maakt het voor mij extra bijzonder.'

Cupido

De oudste beerput dateert van rond 1600. De overige zijn van later datum.
Tegeltableau met Cupido's. Foto Trudy van der Wees
Het aardewerk dat werd aangetroffen is afval van de mensen die hier hebben gewoond: roodbruin aardewerk, Delftsblauwe tegeltjes, wit aardewerk, pijpenkopjes, knikkers, bikkels, vingerhoedjes. 'Een deel van het aardewerk is gemaakt in Delft, maar er zit ook Keuls aardewerk tussen. De Delftsblauwe tegeltjes vonden we in de kelder. Daar zaten ze tegen de muur bevestigd. Er lag ook nog een stapel tegeltjes los op de grond. Die waren kennelijk over.'

In Hotel de Emauspoort zijn veel van de originele tegeltjes verwerkt in de lambrisering, bijvoorbeeld tegeltjes met dierenfiguurtjes. In de woning zelf bleek nog een stukje muur met originele Delftsblauwe tegeltjes intact, dit keer met Cupido als motief. Deze tegelwand is in het hotel nog steeds te bewonderen. 'De vondsten geven een toegevoegde waarde aan deze plek. Buitenlandse hotelgasten vinden het prachtig, al dat historisch aardewerk. Vooral Amerikanen begrijpen er niets van dat dat allemaal bij ons in de grond zit.'

Opgetekend door Trudy van der Wees

Recherche avancée   
Critère 1      --
                        et   ou   sauf
Critère 2      --
                        et   ou   sauf
Critère 3      --
                        et   ou   sauf
Critère 4      --
                        et   ou   sauf
> Classer les r�sultats par  
lancer
Deze website maakt gebruik van cookies. Informatie over cookies