geen gerelateerde objecten/artikelen gevonden.

Martelen in de zestiende eeuw in Delft

From VerhalenWiki

Jump to: navigation, search

Martelen is iets wat al eeuwen lang gebeurt. Meestal met als doel om informatie uit iemand te krijgen, maar ook om de rest van het volk bang te maken zodat de gepleegde misdaad in de toekomst minder snel zal gebeuren. Mensen werden dan ook vaak ten schande gezet op de markt. Vroeger rond de zestiende eeuw speelde Het Steen een grote rol in straffen en martelen in Delft, maar wat is Het Steen eigenlijk?

Het Steen is de middeleeuwse gevangenis in het stadhuis in Delft. Het heeft zijn naam gekregen omdat het zich in gedeelte van het Oude Steen bevindt en omdat het ten tijde van zijn bouw het enige stenen gebouw in Delft was. Het Steen is namelijk in de dertiende eeuw gebouwd en pas in de zestiende eeuw is het stadhuis, waarin het Steen zich bevindt, gebouwd. De martelwerktuigen uit Het Steen hebben ook een tijd in het Prinsenhof gestaan, maar in 1960 zijn de martelwerktuigen teruggebracht, de stadsgevangenis is toen opnieuw ingericht.

De bekendste gevangene uit deze stadsgevangenis is Balthasar Gerards, de moordenaar van Willem van Oranje. Het martelen bij hem ging er gruwelijk aan toe en was zelfs voor zestiende-eeuwse begrippen een barbaarse executie. Balthasar werd in Het Steen tijdens zijn verhoor al gemarteld en beklom daarom met moeite het schavot waar het volgende met hem gebeurde:
Daarop werd Balthasar door beide beulen ontkleed. Met een gloeiend ijzer werd de hand waarmee hij geschoten had, afgeknepen. Vervolgens bewerkten de beulen zijn lichaam met brandende tangen. De behandeling werd daarop nog een smet messen herhaald. Toen sneden ze zijn borst openen en wierpen hem zijn hart in het gezicht. Dit was een middeleeuwse straf voor lafhartig hoogverraad. Ook moest hij nog gevierendeeld worden en werd zijn hoofd afgehakt die vervolgens bij de Schoolpoort tentoongesteld werd.


Balthazar gerards.jpg


Niet iedereen die een misdaad gepleegd had werd zo erg gemarteld als Balthasar Gerards. Naar aanleiding van je gepleegde misdaad werd je straf bepaald, gevangenisstraffen waren in de zestiende eeuw te duur voor de overheid. Het was een tijdelijke oplossing voordat iemand zijn straf zou ondergaan. Het werd een enkele keer gebruikt als straf voor straatschenderij. De jongeren of dronken lieden werden dan een paar dagen opgesloten en op water en brood gezet.

In Delft hadden ze naast de schandstraf op de markt, ook een straf voor mannen die gescholden of gevochten hadden. Zij moesten in een zware houten ton (huik) door de straten lopen. Vrouwen die dezelfde misdaad begaan waren moesten onder begeleiding van de stadstrompetter met aan zware steen aan hun voet door de stad lopen. Verbanning was iets dat vaak voorkwam, vaak zelfs in combinatie met een brandmerk zodat bewoners van andere steden gewaarschuwd waren. Deze straf werd vaak toegepast bij zwervers en gauwdieven.

De doodstraf was voor misdadigers die herhaalde diefstal gepleegd hadden, iemand vermoord hadden, brand hadden gesticht of homoseksueel waren. Ophanging kwam in Delft vaak voor, het lichaam werd dan vervolgens ten zuiden van de stad aan de Schie gehangen, als waarschuwing voor de bewoners. Een voorbeeld hier van is Jacob Dircxz die een wagen met twee paarden had gestolen.

Het Steen is hedendaags nog steeds te bezoeken onderleiding van een gids.

Recherche avancée   
Critère 1      --
                        et   ou   sauf
Critère 2      --
                        et   ou   sauf
Critère 3      --
                        et   ou   sauf
Critère 4      --
                        et   ou   sauf
> Classer les r�sultats par  
lancer
Deze website maakt gebruik van cookies. Informatie over cookies