geen gerelateerde objecten/artikelen gevonden.

Wim van Teeffelen

From VerhalenWiki

Jump to: navigation, search

‘Hier stonden vroeger Delftsblauwe borden te drogen’

Marijke Spiekerman en Wim van Teeffelen wonen en werken sinds december 2009 aan het Oosteinde 171a. Daar hebben ze een bedrijf aan huis: Ondernemen-Frankrijk. Op deze plek begon in 1653 de geschiedenis van De Koninklijke Porceleyne Fles. In 1916 vertrok het bedrijf uit de Delftse binnenstad.

“Waar nu mijn computer staat, stonden vroeger de Delftsblauwe borden te drogen”, vertelt de Wim van Teeffelen in zijn werkkamer op de tweede verdieping. “De vloerplanken
Tot 1916 was op Oosteinde 171 het kantoor van De Porceleyne Fles gevestigd. Foto Trudy van der Wees
zijn volgens de aannemer 150 jaar oud. Die stammen dus zeker nog uit de tijd dat hier de fabriek was gevestigd. Volgens hem zijn het typisch planken die gebruikt zijn voor de droogzolder. We zitten hier dus nu op de oude droogzolder van De Porceleyne Fles.” De Delftse ondernemer herinnert zich het huis nog uit zijn studietijd, de jaren zeventig. “Er was toen een antiekzaak op de begane grond gevestigd. Nu gebruiken we deze ruimte voor het geven van cursussen en workshops. Daarvoor is het heel lang opslagruimte geweest.” De interessante historie van het pand speelde geen rol bij de keuze om hier te gaan wonen. “Ons ideaal was een oud, authentiek huis in de binnenstad, mét een garage en een tuin. Dat hebben we hier gevonden. Het is sowieso bijzonder om een huis met een historie te hebben. Als je een bedrijf aan huis hebt is het extra leuk om daar iets over te vertellen aan klanten, zeker als je internationaal werkt, zoals wij.” Kleine details herinneren aan het verleden van het pand. In een van de kamers hangen een paar authentieke tegeltjes van de plateelbakkerij. Sommige ruimtes zijn haast niet veranderd, al hebben ze een andere bestemming gekregen. “Als je het verhaal kent, ga je er meer op letten”, vindt Wims partner Marijke Spiekerman. “Je loopt op een andere manier door het huis. De historie gaat voor je leven.”

Scherven

Het oorspronkelijke kantoor van De Porceleyne Fles was gevestigd aan het Oosteinde 171. Het complex zelf was groter. “Ons huis is onderdeel geweest van een groot bedrijvencomplex dat doorliep tot aan de Beestenmarkt en dat zich uitstrekte tot de Molslaan.
Wim van Teeffelen en Marijke Spiekerman. Foto Trudy van der Wees
De fabriek bevond zich op het terrein achter ons huis. Daar stonden ook allerlei opslagplaatsen. De vorige eigenaar van het huis, de familie Van Geenen, heeft de fabriekshal afgebroken en er een tuin aangelegd. Daar zijn allerlei aardewerk scherven aangetroffen. Een aantal ervan ligt in de steeg naast ons huis. Gek genoeg neemt niemand ze mee.” Van het oude fabriekscomplex is weinig meer over. Er zijn nog wel resten terug te vinden van de voormalige machinefabriek Goudriaan die later op het fabrieksterrein een aantal hallen bouwde. Een overgebleven montagehal is omgebouwd tot woonhuis. Er bestaan oude tekeningen van het pand, weet Wim. Aan de hand daarvan is te zien hoe het in de loop der jaren is verbouwd. “Veel zaken zijn daarbij verloren gegaan, maar het zou me niet verbazen als de balken en het beschot origineel zijn. Het beschot is zeker honderd jaar oud. Het pand is een gemeentelijk monument, dus ik neem aan dat de voorkant ouder is. In de tijd van Van Geenen was de tuin veel groter. Later is er een serre aan het huis gebouwd. Daardoor is hij wat kleiner is geworden, maar voor een binnenstadstuin is hij nog steeds zeer royaal. De buitendeuren die leiden naar de tuin zijn zeker nog uit de tijd van De Porceleyne Fles. In de tuin staat een put die ook voorkomt op de tekeningen van Van Geenen. Geen idee of hij origineel is of niet.”

Typisch Delfts

Authentieke tegels van de plateelbakkerij sieren de schoorsteen. Foto Trudy van der Wees
Wim en Marijke komen geen van beiden uit Delft, maar willen nooit meer uit de stad weg. En dat Delfts blauw, ja, dat hoort er ook bij. “Het is typisch aan Delft”, vindt Wim. “Ik heb in mijn studententijd ooit een cursus bij De Koninklijke Porceleyne Fles gedaan. Je leerde waar je op moest letten om echt Delfts aardewerk te onderscheiden van namaak.” Het aardewerk verdient meer respect en waardering dan het nu krijgt, vindt hij. “Natuurlijk, het merendeel van de spullen die in de toeristenwinkels worden verkocht, is waardeloos. Maar het echte Delftse aardewerk is prachtig. Ik heb een aantal jaren in Amerika gewoond en ik heb daar gemerkt dat Amerikanen Delft vooral kennen vanwege het Delfts blauw, niet vanwege de TU Delft of de Nieuwe Kerk.” Marijke is minder gecharmeerd van Delfts blauw. “Het is niet mijn smaak”, zegt ze eerlijk. “Maar toen we hier net woonden vond ik het wel erg leuk om Delftsblauwe cadeautjes mee te nemen voor vrienden. Die kocht ik bij een toeristenwinkel op de Markt, bijvoorbeeld een Delftsblauwe houder voor een waxinelichtje. Er werd heel verschillend op gereageerd. De één vond ‘m leuk, bij een ander verdween ‘ie meteen in de kast en zag ik ‘m nooit meer terug.”


Opgetekend door Trudy van der Wees

Recherche avancée   
Critère 1      --
                        et   ou   sauf
Critère 2      --
                        et   ou   sauf
Critère 3      --
                        et   ou   sauf
Critère 4      --
                        et   ou   sauf
> Classer les r�sultats par  
lancer
Deze website maakt gebruik van cookies. Informatie over cookies